Ik heb op een balkon in het bos gegeten

deze sensatie van vroegere smaken brengt me terug naar de kindertijd, in de keuken van mijn oma.

Le petit balcon dans la forêt

5 minuten heerlijkheid

 

Le balcon en forêt ligt in het kleine gehucht Les Hauts-Buttés lijkt wel losgekoppeld van tijd en ruimte. Het brengt ons terug naar onze kindertijd en naar verre streken, die veel bergachtiger zijn dan de mooie heuvelachtige Ardennen.

 

“Een balkon in het bos”

 

Le Balcon en forêt is allereerst een roman van Julien Gracq uit 1958 waarin, middenin de Tweede Wereldoorlog, vier soldaten onderdak vinden in een verstevigd huis in de Ardennen. Dan wordt het een film, een bewerking van de roman, in 1978 en in 2013 wordt het een restaurant dat een verwijzing is naar het boekwerk.

 

De soldaten kwamen hier voor bescherming, ik kreeg er meteen een reisgevoel bij. Ik begin met een reis door de ruimte. Het "balkon" ligt een beetje verlaten, op een open plek middenin het mooie, dichte en legendarische Ardense bos, en doet denken aan een chalet in de Alpen met de houten muren en de twee balkons. Het ligt in een oude meubelzaak met een atelier en heeft zijn rustieke uiterlijk behouden. Dit agrarische en ouderwetse karakter is ook terug te vinden als we de herberg binnenstappen. Hier begint onze tweede reis, een reis door de tijd.

Bij oma


Ik had niet gedacht dat ik terug naar mijn kinderjaren zou worden gebracht bij het binnengaan van dit restaurant. Denk aan die zondagen waar iedereen voor de maaltijd bij oma kwam. Oude houten tafels, geruite tafelkleden, zulke massief ontworpen meubels, dat je ze eenmaal neergezet nooit meer verplaatst. Verbeeld je al die pannen in waar soepen, ragouts en sauzen in hebben staan pruttelen en de ontelbare gebruiksvoorwerpen waarvan we vaak niet eens weten waar ze voor dienen.

Een uniek menu dat bijna iedere dag verandert, afhankelijk van de verse producten op de markt

Maar het is niet mijn oma die achter het fornuis staat. Het is Geneviève, onze gastvrouw. Ze verwelkomt ons met een grote glimlach, alsof ze ons verwachtte. We gaan zitten en, net als bij oma, kiezen we niet wat we willen eten. Hier zijn geen gerechten à la carte, alleen een uniek menu dat bijna iedere dag verandert, afhankelijk van de verse producten op de markt en de gastronomische creativiteit van de kokkin Geneviève. Vandaag op het schoolbord: bladerdeeg met geitenkaas en spinazie, salade met Ardens spek en een zoet nagerecht van schuim en speculaas.

le balcon en foret

Maar allereerst: aperitief! We laten ons verleiden door een "Marquisette", een zelfgemaakt aperitiefje met witte wijn, sinaasappel, citroen, vanille en rum, vergezeld door terrines. We begrijpen direct dat alles wat we gaan proeven wordt aangevuld met een uitleg van Geneviève. Ze komt telkens weer de zaal in om haar recept te delen, de ingrediënten te omschrijven en te vertellen welke kruiden zijn gebruikt. Onze gastvrouw is er trots op een familiale en lokale keuken te bereiden. De wijnen en het vleeswaar komen uit de regio en sommige groentes komen uit eigen tuin. Niets wees er op dat Geneviève deze levensstijl zou aannemen. Voordat ze het restaurant begon was ze ingenieur in de voedingsmiddelen-landbouwindustrie. Een geweldige professionele omscholing, die, het moet gezegd, een succes is.

Van de tuin naar het bord

met een krokante salade. Een geweldige compositie waar ik me tegoed aan doe. Dan komt het hoofdgerecht: een salade met Ardens spek. Ik die graag de lokale specialiteiten wou ontdekken, perfect! Ik kende dit gerecht niet, maar het blijkt een populaire salade in de Ardennen en iedere familie heeft zijn eigen geheime recept. Het hoofdingrediënt is eigenlijk altijd hetzelfde: (warme!) sla, aardappels en stukjes spek. De subtiliteit ligt in het evenwicht van de aromatische kruiden. Die van Geneviève is authentiek en ruikt naar de echte eenvoud van een gerecht dat met liefde, tijd en passie is klaargemaakt. Nogmaals brengt deze sensatie van vroegere smaken me terug naar de kindertijd, in de keuken van mijn oma. Een troostende keuken die ik ook terugvind in het nagerecht, maar deze keer met de niet onbekende smaken van speculaas en meringue.

 

Nog een kopje koffie en het is alweer tijd om dit balkon in het bos, dat verloren lijkt te zijn in de tijd, te verlaten. De warmte van de plek geeft me genoeg moed om de herfstregen buiten, die de kleuren van het prachtige Ardense bos nog mooier maakt en waar de geest van Julien Drac nog rondwaart, te trotseren.

Deze ervaring beleven
Le balcon en forêt
14 Les Hauts Buttes, 08800 Monthermé, France
+33 3 24 41 43 39
Website Le balcon en forêt 
Contact en reserveringen