Alle wandelingen in de Ardennen

Zonder de verschillende bouwfases in detail uit de doeken te doen (informatie ter plaatse beschikbaar), willen wij de aandacht vestigen op enkele bijzonderheden van dit gebouw. Bewonder zeker het oksaal dat de toegang naar het koor afsluit: dit prachtige kantwerk van stenen uit Avesnes dateert van 1531 en is versierd met 29 standbeelden of mensengroepen waarvan de meeste ook in steen vervaardigd zijn. De traditie zegt dat dit oksaal door Keizer Karel werd geoffreerd aan de kerk van Walcourt. Langs weerskanten van het koor staan er dubbele rijen koorstoelen in eikenhout die volgens hun sculpturen dateren uit het begin van de 16de eeuw: sommige scènes aan de steunblokjes getuigen van de humor van de kanunniken die de zeden uit die tijd op satirische wijze op de korrel namen.
Ten slotte is er Notre-Dame de Walcourt zelf, een romaans standbeeld uit eind 10de eeuw, gebeeldhouwd in lindehout, maar in de 11de eeuw bedekt met zilveren plaatjes: dit zilver dat zwart is geworden door de aanraking met de lucht geeft het standbeeld een sombere kleur, niet de zwarte verf op het hout zoals bij andere zwarte maagden die te vinden zijn op de weg naar Santiago de Compostella. Net zoals haar zusters en zoals blijkt uit de kettingen achtergelaten als ex voto, zou ze hebben bijgedragen tot de vrijlating van vele gevangenen (naast tal van andere mirakels).

Een prachtig panorama van Walcourt en de valleien van de Eau d'Heure en de Eau d'Yves. Een uitmuntend perspectief op de toren van de basiliek, het werk van Jean le Coustre, meester-timmerman in Beaumont, na de brand van de kerk (een van de vele) in 1615. Deze toren werd op identieke wijze gereconstrueerd in 1926 na de vernietiging van het origineel tijdens de oorlog 1914-1918.

Na de belofte van Thiéry de Walcourt om een abdij op te trekken, vestigden de nonnen van de Orde van Cîteaux zich vanaf 1229 in Le Jardinet en stichtten ze er één van de eerste cisterciënzer gemeenschappen van België. Het complex werd in de loop der eeuwen steeds uitgebreid. Vandaag blijft het hoofdgebouw van de abdij nog over, naast enkele industriële panden (molen, brouwerij), de boerderij en het monumentale portaal (geklasseerd). De abdij was in de middeleeuwen ook in het bezit van enkele van de mooiste hofboerderijen op het platteland rond het dorp.

Quairelles, of Cwérèles in het Waals, komt van het Latijnse quairaria dat steengroeve betekent. Deze oude steengroeve, goed zichtbaar vanuit de camping, produceerde een kalksteen of blauwe hardsteen die de grondstof bood voor de constructie van heel wat gebouwen in de streek. Als u langs de rivier loopt, ontdekt u het toestel dat een deel van de waterloop kon opvangen om de oude molen -moulin
Navarre- in gang te zetten.

De kapel van Calvaire is de plek waar het beeld van de Maagd elk jaar op Triniteitszondag rijkelijk wordt gedecoreerd voor de plechtige afsluiting van de processie. Dit is een moment waar vele inwoners van Walcourt reikhalzend naar uitkijken met het bataljon in de slagorde vóór de kapel, de aanval van de ruiters, de gewerensalvo's en het tromgeroffel ter ere van de Maagd...