Préhistomuseum

Mijn gezin als prehistorische stam in het Préhistomuseum 

Profile picture for user Nathalie Diot

Nathalie Diot

Geregistreerd sinds 11 maanden 2 weken

Alleen of met het gezin
Eenvoud en natuurlijk

We zijn zo enthousiast dat we bij een volgend bezoek alles willen doen waar we geen tijd voor hebben gehad (...). Leuk voor een nieuw avontuur.

Met je handen leren  

Oude technieken ontdekken bij het Préhistomuseum

5 min. WEGDROMEN

"Kruip voor een dag in de huid van een prehistorische stam" is de belofte van het Préhistomuseum in Flémalle waar de kinderen enthousiast van werden, en ik iets minder. Ik zag ze al met blote voeten helemaal onder de modder staan, in een griezelige grot, bijtend op botten en pijlen schietend op de eerste de beste vos, waarbij ze aan het einde van de dag volledig onhandelbaar zijn geworden... Maar, ik heb me verbaasd over hun gezonde nieuwsgierigheid en concentratievermogen. En de wasmachine heeft niet teveel hoeven lijden.

 de gebruikte middelen zijn fantastisch

Archeo-begeleiders om het inbeeldingsvermogen te stimuleren

 

Ontvangst, beschikbaarheid, uitleg, openheid, vriendelijkheid...  Het Préhistomuseum gebruikt de juiste middelen om de aandacht van kinderen te trekken voor thema's die in eerste instantie niet echt boeiend lijken. Stel je voor, drie kinderen van 4, 6 en 8 jaar, ingeschreven voor een workshop "een neolithisch huis bouwen". Behalve als je met toekomstige architecten te maken hebt, lijkt me dit geen goed plan. Maar, dat was zonder rekening te houden met Céline, een bijzondere begeleidster én archeologe! En daar ligt de kracht van dit Préhistomuseum. Niet alleen de gebruikte middelen zijn fantastisch (je komt binnen in een nagebouwd prehistorisch huis van 16 m bij 5,80 m), maar de medewerkers weten hun publiek te raken. Marie van de receptie, die bezoekers helpt om hun eigen programma samen te stellen, heeft ons deze workshop blindelings aangeraden, net als de jacht op de mammoet waar de kleintjes de voorkeur aan gaven.

Préhistomuseum

Een ervaren surfer kan jagen in de steppetoendra 

 

Daar beginnen we onze eerste belevenis als stam: jagen met een speerwerper. Dit instrument werd gebruikt om speren met meer kracht en over een grotere afstand te kunnen werpen. Zo werd er ook voorkomen dat de jagers te dicht op elkaar joegen. Voordat we op jacht gaan geeft Marie ons wat volkenkundige informatie en een paar tips: "voeten gespreid en losse benen; als je kunt tennissen of surfen kun je ook jagen". En dan gaan we eindelijk op pad naar de steppetoendra. We komen langs typische woningen en geiten, voordat we aankomen in het jachtgebied. Onze monden vallen open. De kinderen kunnen volop kiezen om te oefenen: een prehistorisch luipaard, een poolvos, een paard... of de befaamde mammoet! Raad eens wat ze gekozen hebben? Een fantastisch uitlevingsmoment waarbij de oma van Louis (die met ons meeging en die je vast nog kent van ons bezoek aan de Boerengolf van Stoumont) ons heeft laten zien dat jagen écht niet alleen maar een mannending is!

 Oma kon het beste jagen 

Préhistomuseum

Teruggeworpen naar de Oude Steentijd

 

Voordat we naar de volgende workshop gaan, besluiten we rond te struinen. Een terrein van 30 ha in een Natura 2000 gebied: een haven van rust, ideaal om door de tijd te reizen. Met een plattgrond in de hand (hangt ook op kinderhoogte bij de ingang), vinden we gemakkelijk de weg dankzij de grote rode letters langs heel het parcours. We komen bij de prehistorische boerderij met zijn plattelandsdieren: aurochs, schapen, geiten en een berucht varken, Carlos, wiens geur ook recht uit de prehistorie komt. Annie kijkt haar ogen uit in de tuin: "Hooibalen, net als vroeger!." 

Over zo'n twintig meter zijn groenten te vinden uit de Oude Steentijd die nu nog steeds bestaan. "Ja, erwtjes zijn niet alleen in blik te vinden!"

In den beginne was er een grot

 

Twaalf uur. De droom van Samuel, 4 jaar, komt uit! We hebben een afspraak bij de grot, hét symbool van het museum. Hier werden er in 1917 door een aantal kinderen prehistorische voorwerpen, een klein graf en skeletten van dieren gevonden. Van hieruit is dit fascinerende openluchtmuseum ontstaan, vol oude technieken, kennis en informatie. Alice heet ons welkom en zet meteen de toon voor dit leuke avontuur: we krijgen allemaal een helm op met een lampje erop. Hoewel dit de eerste grot was waar in de jaren '20 elektriciteit werd aangelegd, was het ook de eerste grot waar het licht weer verdween, uit voorzorg voor de bescherming van de grot, maar ook voor een betere indruk van de omgeving. We beginnen aan een wandeling van 100 meter onder de grond, tussen een aantal prachtige rotsen en kristalvormingen. Samuel is normaal gesproken bang in het donker. Hij kijkt rond maar stopt liever niet bij enge details. Eenmaal buiten wil hij maar één ding: terug naar binnen! Maar het is nu eerst tijd om te lunchen.  

Betoverend vuur

Omdat we zelf geen picknick hebben meegebracht, gaan we een hapje eten in het restaurant van het Préhistomuseum. Voordat we verder gaan, spelen de kinderen even in de prachtige speeltuin. En dan op naar de befaamde workshop voor het bouwen van een neolithisch huis. Nu maar hopen dat onze drie wildebrassen zich rustig houden... Na een paar minuten zijn ze verkocht. Ze hangen aan de lippen van Céline, maken een gat met een prehistorische schep en proberen een paal van 3 meter op te tillen, één... twee...! "maak je niet druk, jullie zijn vier kinderen, er zijn wel dertig volwassenen nodig om het voor elkaar te krijgen." Ze bouwen een muur van gevlochten takken, maar dan wel zonder de modder om stroleem te maken... Gelukkig! Alles gaat zijn gangetje tot aan de betoverende vuurceremonie! Bij het zien van de vlammen gaan de geboeide gezichten van de kinderen helemaal stralen! Goed gedaan Céline!

Des explications pour faire le feu
La chasse au Préhistomuseum
Kinderen onder de indruk

Ontlokkende creativiteit

 

Tijd voor de laatste workshop. Deze keer weer met Alice. Het hele gezin werkt mee. Het werk van het land ontdekken betekent: kennismaken met de wertuigen, graan malen tussen twee stenen en prehistorisch vaatwerk maken! Na het zwart van de rook op onze neuzen, worden onze handen groen van de klei. We kunnen gebruikmaken van allerlei materialen om ons werk te decoreren. Als we klaar zijn, zetten we onze naam erop. "Dat is nou niet echt prehistorisch", zegt Alice. De dag loopt op zijn einde. Wat een fantastische ervaring met het gezin! Mijn kinderen hebben me versteld doen staan door hun grote concentratievermogen ondanks de thema's die echt niet zo toegankelijk leken en we hebben allemaal ontzettend veel plezier gehad. We zijn zo enthousiast dat we bij een volgend bezoek alles willen doen waar we geen tijd voor hebben gehad (blote voeten pad, doolhof van de evolutie, tentoonstellingen...). Leuk voor een volgend avontuur.

Deze belevenis zelf ervaren 

Préhistomuseum
Rue de la Grotte 128, B-4400 Flémalle, België
Tel: +32 (0)4 275 49 75
www.liegetourisme.be